Baba Olmanın En Zor Yanları – 6

Altı

’’Mesuliyet yükü ölümden de ağırdır’’ ifadesiyle giriş yapmak geldi içimden. Nerden geldi derseniz, düşündüm beni baba olarak en çok zorlayan ne diye ve gerçekten ona iyi bir örnek olmak böyle bir yük işte. 

Belki de bu bizim de baba olarak davranışlarımıza hayata karşı duruşumuza çeki düzen vermek adına hikmetli bir zorluk. Derler ya çoluğundan çocuğundan çıkar diye, herkesin en korktuğu… ve aynı zamanda çoğumuzun daralınca tutunduğu bir beddua. Yasadıklarımız, yaptıklarımız, hayata bakış açımız, hatta en basit günlük mevzulara ve anlık hallerdeki tepkilerimiz bile hepsi çıkıyor çocuğumuzdan. En basit, en kıyıda köşede gösterdiğim tepkileri, davranışları hatta bazı en detay huylarımın dahi çocuğumda onun davranışlarında baharda topraktan yeni çıkan bir çiçek gibi -ya da bir diken-, onda ortaya çıktığını onun davranışlarına yansıdığını görünce içerime oturan o ağırlık işte, oradan geldi aklıma bu söz; Mesuliyet yükü ölümden de ağırdır. 

Bence baba olmanın en zor yani bu ama her zaman bu şuurda olamıyorum. İnsanın huyunu, alışkanlıklarını değiştirmesi, davranışlarını farklı şekilde yönlendirmesi zaten kolay bir şey değil tabii ki. Ancak belki bu da bizim için bir şanstır hayatin bize sunduğu. İnsan ancak sevgiyle böyle bir fedakârlığı kendisine kabul ettirebilir. Ya da buna ancak böyle girişebilir. 

Daha birçok zor şeyler var, yemek yemeye ikna etme sinir krizleri gibi ancak esaslı düşününce en zoru örnek olma onun hayatını şekillendirme, onun üzerinde olumlu etki bırakma, benim olumsuz yanlarımın ona geçmesinden korkma, belki bu mesuliyet en zor yani sanırım.